در پی خودم ...
تیک تاک...تیک تاک
اسفند ماه دارد قدم می زند در این لحظات تکرار نشدنی...
من اما این روزها به دنبال خود گمشده ام ثانیه ها و لحظه ها می گذرانم...
در جاده زندگی منحصر به فردم...
پوم تاک...پوم تاک "ص ض ق"
خدای من لحظه به لحظه به تولدی دیگر ، آن هم از نوع طلاییش نزدیک می شوم...
امروز با دلم خلوت کردم...چه دل ساده غبار گرفته ای...که با همه بی وفایی های من در حقش، با تبسمی ملیح صاحبش را نظاره گر بود...
در برابر سکوت همیشگی من -ناگهان- به ذهن خاکستری ام رنگین کمان پاشید و گفت:
نگران نباش!
عشق راستین هرگز به کسی زخم نزده...
عشق آدم رو سبک می کنه ، ولی سبک نمی کنه!
عشق باعث می شه به خاطر یه چیز کوچیک مثل یه حرف ساده، پر و بالی با وسعت محبت در بیاری و کارایی بکنی که تا حالا نکردی!!
هرگاه طعم خوش عشقی پاک رو بچشی...اگر منظور از سبک شدن ، بالا رفتن باشه، سبک شدی...
ولی اگر منظور از سبک شدن ، خوار و کوچیک شدن باشه-هم عاشق و هم معشوق-هر چه کوچکتر بشن، بالاتر می رن!
پس در هر دو حالت با حس عشقی زیبا ، به اوج خواهی رسید...!
ص ض ق*صدای ضربان قلب*
خدایا هیچ پدری رو شرمنده روی خانواده ش نکن!
مثل ماهی سرزنده، مثل سبزه با ریشه، مثل سمنو شیرین، مثل سنبل خوشبو، مثل سیب خوشرنگ
و مثل سکه با ارزش باشید!
نوروزتان مبارک!
